Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2018

Αστεία πράγματα! αυτά που γίνονται από τη διοίκηση Γκυρίνη με την πατριωτική καπηλεία που επιχειρεί με αφορμή το Μακεδονικό

Του το είχα επισημάνει εξ αρχής αλλά κατά πως φαίνεται η απόφαση είναι ειλημμένη και η στροφή στον λεγόμενο "πατριωτικό- εθνικιστικό" χώρο οριστική. Ο δήμαρχος Γκυρίνης επέλεξε να απευθυνθεί στο χώρο αυτό κεντρίζοντας το θυμικό του, αξιοποιώντας μικροπολιτικά μια μεγάλη και απολύτως επιβεβλημένη πολιτική επιλογή της κυβέρνησης που κλείνει οριστικά μια χαίνουσα πληγή στα βόρεια σύνορα της χώρας με......
μοναδικό σκοπό να περισώσει ό,τι μπορεί εν όψη των δημοτικών εκλογών.
Ο Γκυρίνης πριν από λίγες μέρες έκανε μια πρόταση μαζικής μετονομασίας πλατειών της Αλεξάνδρειας αλλά και ανέγερσης αγαλμάτων του Μεγαλέξαντρου. Η πρόταση δεν πέρασε όχι γιατί υπήρξε πολιτική διαφωνία αλλά διότι δεν συγκέντρωσε την απαιτούμενη απαρτία το θέμα για να συζητηθεί ως κατεπείγον.
Ο δήμαρχος επανέρχεται και επαυξάνει λέγοντας ότι θα επαναφέρει το ζήτημα ζητώντας τη μετονομασία όλων των κεντρικών πλατειών των χωριών του δήμου και την τοποθέτηση παντού αγαλμάτων!!!
Μιλάμε για μια πρόταση που το λιγότερο που μπορεί να πει κανείς είναι ότι είναι ανόητη πολιτικά.

Είναι προφανές ότι κάθε εχέφρων πολιτικά συμπολίτης θα πρέπει να σηκώσει ανάστημα, να εναντιωθεί σε τέτοιου είδους καραγκιοζιλίκια που το μόνο που θα καταφέρουν είναι να μετατρέψει τον δήμο μας σε περίγελο πανελληνίως. Γιατί ως γνωστόν η υπερβολή δε συνάδει με τη σοβαρότητα.

Το προφανές είδε και διαπίστωσε ένας γνωστός άνθρωπος του πολιτισμού και μάλιστα ενός τομέα που αν μη τι άλλο μιλάει ως ειδικός. Ο Γιώργης Μελίκης, ο γνωστός δημοσιογράφος που έφαγε με το κουτάλι της γη της Μακεδονίας και όχι μόνο καταγράφοντας τη λαϊκή παράδοση έφριξε μόλις είδες τις διαθέσεις του Γκυρίνη και δεν άντεξε, κάθισε και έγραψε ένα ποστ στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook.
Ο Μελίκης θεωρεί αστεία πράγματα τους Βουκεφάλες και τα αγάλματα και δείτε γιατί το λέει αυτό:


Αστεία πράγματα! 
Πληροφορήθηκα πρόταση του δημάρχου Αλεξάνδρειας, με αφορμή τα τελευταία «πατριωτικά» γεγονότα, να τοποθετηθούν στις τέσσερις εισόδους της Αλεξάνδρειας προτομές- αγάλματα του Αλέξανδρου με ή χωρίς τον Βουκεφάλα. 
Αστεία πράγματα! 

Δηλαδή να συναγωνιστούμε τα Σκόπια σε μία αρχαιολαγνεία την οποία δεν έχουμε ανάγκη; Βλέποντας, συνήθως, έναν κακότεχνο Αλέξανδρο θα γίνουμε περισσότερο Μακεδόνες; 
Να αλλάξουμε δρόμους και πλατείες «ενθυμούμενοι» τους αρχαίους ημών… θα αισθανόμαστε πιο βολικά στον Τόπο μας; Αστεία πράγματα! 

Στις 2 Ιουνίου στο πολυκεντρικό μουσείο των Αιγών στη Βεργίνα και σε συνέργεια των Φίλων του Μουσείου των Αιγών και των Φίλων του Εθνογραφικού μας Κέντρου, έγινε μια ενδιαφέρουσα ημερίδα με θέμα «Η δύναμη της παράδοσης». Ανάμεσα στους ομιλητές ήμουν κι εγώ. Και μίλησα και έδειξα- δείξαμε την δύναμη της τοπικής μας παράδοσης. 
Μεταφέρω εδώ ένα μέρος από την εισήγησή μου. Ένα εκπληκτικό κείμενο του Λεόν Εζέ που πριν από 163 χρόνια ήρθε στον τόπο μας. Γράφει λοιπόν ο Εζέ. 

Ο Τόπος 
«Η σύντομη περιήγησή μου σε μιαν ανεξερεύνητη γωνιά της Μακεδονίας μου άφησε τις πιο ζωντανές αναμνήσεις. Ακολουθώντας τέσσερα χρόνια αργότερα, τα παλιά μου βήματα, στη μέση μιας περιοχής που είχα απλώς περπατήσει(1855), χωρίς καμία υποψία πως θα ξαναγυρίσω(1861), γευόμουν την παράξενη αίσθηση που έχει κανείς όταν βλέπει να ζωντανεύει ένα ωραίο όνειρο. 
Εθνογραφικά η περιοχή αυτή ανήκει στο Ρουμλούκι, τη ζώνη δηλαδή των ελληνικών χωριών που συγκεντρώνεται το μόνο συμπαγές ακόμη κατάλοιπο του αρχαίου μακεδονικού πληθυσμού. Οι κάτοικοι διατηρούν κάτω από την προβιά τους και το σφιχτό τουρμπάνι, ένα τύπο εντελώς ελληνικό: το μακρύ ωοειδές πρόσωπο με την ίσια μύτη, τα βαθιά αμυγδαλωτά μάτια, κάπως κοντά το ένα στο άλλο, την εκφραστική και έξυπνη φυσιογνωμία. 
Η γλώσσα τους με κάποιους ιδιωματισμούς, είναι αυτή που ακούει κανείς σε όλη τη Βόρεια Ελλάδα. Ακόμη και στα ρούχα τους, όπου κυριαρχεί το γαλάζιο, απορρίπτουν τις πολυτελείς χοντροειδείς μπορντούρες και τα παρδαλά χρώματα που τόσο αγαπούν οι Σλάβοι γείτονές τους. Ο γυναίκες, κυρίως, εντυπωσιάζουν με την περήφανη κα ραφινάτη ομορφιά τους, που αναδεικνύεται ακόμη περισσότερο με την παράξενη χάρη της κόμμωσης που ονομάζουν κατσούλα ένα είδος λευκού κωνικού σκούφου, που γέρνει λίγο στο πλάι, συγκρατημένο με μαντήλι που ανεμίζει ελεύθερο, σχηματίζοντας πάνω από το μέτωπο μια μεγάλη φωλιά με μάλλινα πολύχρωμα κρόσσια. Πρέπει να τις δει κανείς έτσι, με τα ρούχα σφιχτοδεμένα γύρω από το σώμα τους, μ’ ένα βαμβακερό λευκό πουκάμισο που αφήνει να διαγράφονται οι καμπύλες, να κουβαλούν αγαλμάτινες μετάλλινες λεκάνες και τις πήλινες στάμνες, ή ακόμη όρθιες, πάνω στο στενό κάρο, ν’ αλωνίζουν το στάρι, κρατώντας τα χαλινάρια των δύο αλόγων σε μια στάση που θυμίζει τις Νίκες της αρχαιότητας». 
Στη μία φωτογραφία ο Λεόν Εζέ, γέρος πια στο Παρίσι ντύνει έναν ηθοποιό για κάποια παράσταση. Στην άλλη η πανέμορφη Θεοπίστη από την Μελίκη. 
Η παράδοσή μας δεν θέλει άλλα αγάλματα. 
Θέλει Μνήμη και Ζωή!

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Φτάνει ρε Μοχλα με αυτή τη χολή που βγάζεις για το δήμαρχο. Θα δαγκώσει τη γλώσσα σου και θα δηλητηρίαστης

Ανώνυμος είπε...

ΜΕΛΙΚΗΣ ΓΚΥΡΙΝΗΣ 10-0 ΤΟΣΟ ΑΠΛΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΑΛΛΑ ΜΑΛΛΟΝ ΣΤΟ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕΙΣ ΠΟΥ ΦΟΙΤΗΣΕΣ ΣΤΟ ΤΣΟΤΙΛΙ ΣΕ ΜΑΘΑΝΕ ΝΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΕΙΣ ΑΓΑΛΜΑΤΑ.ΘΕΕ ΜΟΥ ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΑ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ??ΤΙ ΨΗΦΙΣΑΜΕ????ΧΩΡΙΑΤΕΣ!!!!!!! ΕΡΓΟ ΜΗΔΕΝ Η ΜΑΛΑΚΙΑ ΣΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΣΥΝΝΕΦΟ!!!!ΑΞΙΟΙ ΑΞΙΟΙ!!!!!!!!